Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ - BRIDGE OF ARTA



Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες γιοφύρι εθεμέλιωσαν στης Άρτας το ποτάμι.  Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν. Μοιρολογιούν οι μάστοροι και κλαιν οι μαθητάδες: "Αλοίμονο στούς κόπους μας, κρίμα στις δούλεψές μας, ολημερίς να χτίζουμε το βράδυ να γκρεμιέται." Πουλάκι εδιάβη κι έκατσε αντίκρυ στό ποτάμι, δεν εκελάηδε σαν πουλί, μηδέ σαν χελιδόνι, παρά εκελάηδε κι έλεγε ανθρώπινη λαλίτσα: "Αν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει, και μη στοιχειώσετε ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη, παρά του πρωτομάστορα την όμορφη γυναίκα, που έρχεται αργά τ' αποταχύ και πάρωρα το γιόμα."

Τ' άκουσ' ο πρωτομάστορας και του θανάτου πέφτει. Πιάνει, μηνάει της λυγερής με το πουλί τ' αηδόνι: Αργά ντυθεί, αργά αλλαχτεί, αργά να πάει το γιόμα, αργά να πάει και να διαβεί της Άρτας το γιοφύρι. Και το πουλι παράκουσε κι αλλιώς επήγε κι είπε: "Γοργά ντύσου, γοργά άλλαξε, γοργά να πας το γιόμα, γοργά να πας και να διαβείς της ʼρτας το γιοφύρι."

Να τηνε κι εμφανίστηκε από την άσπρη στράτα. Την είδ' ο πρωτομάστορας, ραγίζεται η καρδιά του. Από μακριά τους χαιρετά κι από κοντά τους λέει: "Γειά σας, χαρά σας, μάστοροι και σεις οι μαθητάδες, μα τι έχει ο πρωτομάστορας και είναι βαργομισμένος; "Το δαχτυλίδι του 'πεσε στην πρώτη την καμάρα, και ποιός να μπει, και ποιός να βγει, το δαχτυλίδι νά 'βρει;" "Μάστορα, μην πικραίνεσαι κι εγώ να πά σ' το φέρω, εγώ να μπω, εγώ να βγω, το δαχτυλίδι νά 'βρω." Μηδέ καλά κατέβηκε, μηδέ στη μέση πήγε, "Τράβα, καλέ μ' τον άλυσο, τράβα την αλυσίδα τι όλον κόσμο ανάγειρα και τίποτες δεν βρήκα."

Ένας πηχάει με το μυστρί κι άλλος με τον ασβέστη, παίρνει κι ο πρωτομάστορας και ρίχνει μέγα λίθο. "Αλίμονο στη μοίρα μας, κρίμα στο ριζικό μας! Τρεις αδελφάδες ήμαστε, κι οι τρεις κακογραμμένες, η μια 'χτισε το Δούναβη, κι η άλλη τον Αφράτη κι εγώ η πιό στερνότερη της ʼρτας το γιοφύρι. Ως τρέμει το καρυόφυλλο, να τρέμει το γιοφύρι, κι ως πέφτουν τα δεντρόφυλλα, να πέφτουν οι διαβάτες."

"Κόρη, το λόγον άλλαξε κι άλλη κατάρα δώσε, που 'χεις μονάκριβο αδελφό, μη λάχει και περάσει." Κι αυτή το λόγον άλλαζε κι άλλη κατάρα δίνει: "Αν τρέμουν τ' άγρια βουνά, να τρέμει το γιοφύρι, κι αν πέφτουν τ' άγρια πουλιά, να πέφτουν οι διαβάτες, γιατί έχω αδελφό στην ξενιτιά, μη λάχει και περάσει.
READ MORE...

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Μελάτες Άρτας

Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΛΙΜΝΗ ΣΤΟΝ ΑΡΑΧΘΟ

Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΛΙΜΝΗ ΣΤΟΝ ΑΡΑΧΘΟ (ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΤΟ ΝΕΡΟ;)
Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΛΙΜΝΗ ΣΤΟΝ ΑΡΑΧΘΟ (ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΜΕΛΑΤΕΣ)


Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου στους Μελάτες Άρτας

Στον Άραχθο έχει δημιουργηθεί τεχνητή λίμνη με την κατασκευή του φράγματος Πουρναρίου, για την άρδευση και την ηλεκτροδότηση της γύρω περιοχής. . Η δημιουργία της τεχνητής λίμνης ολοκληρώθηκε το 1981 και σήμερα η λίμνη αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της βόρειας Ελλάδας.


SEE IN MAP 
READ MORE...

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓ.ΜΗΝΑ ΣΤΟ ΔΙΛΟΦΟ - ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ - ΙΩΑΝΝΙΝΑ





ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓ.ΜΗΝΑ ΣΤΟ ΔΙΛΟΦΟ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΟΤΕ ΧΤΙΣΤΙΚΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ.

SEE IN MAP 
READ MORE...

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Ι.Μ. ΣΠΗΛΙΩΤΙΣΣΑΣ - ΑΡΙΣΤΗ - ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ - ΙΩΑΝΝΙΝΑ



Κατά τον Ι. Λαμπρίδη το μοναστήρι χτίστηκε το 1579. ενώ επιγραφές που σώζονται αναφέρουν ότι χτίστηκε το 1665 από τους μοναχούς Ιωακείμκαι Σωφρόνιο και το αγιογράφησε ο μοναχός Παρθένιος το έτος 1673. Στο μοναστήρι της Παναγίας της Σπηλιώτισσας κατέφευγαν οι κάτοικοι όταν κινδύνευαν από τους Τούρκους ενώ μεγάλη ακμή και φήμη απέκτησε η μονή στα τέλη του 17ου αιώνα και στις αρχές του 18ου αιώνα. Το επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο είναι άριστης τέχνης του 17ου αιώνα ενώ το ηγουμενείο έχει διακόσμηση με φυτικές παραστάσεις, έργο του Χιονιαδίτη ζωγράφου Γ. Αναστασίου που το ζωγράφισε το Μάρτιο του 1874.Οι τοιχογραφίες της μονής χρονολογούνται από το 1673 και είναι έργο των ζωγράφων Ιωάνη, Δημητρίου και Γεωργίου.Το μοναστήρι διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση εξαιτίας των διαδοχικών εργασιών συντήρησης των τελευταίων χρόνων. Η μονή, αν και αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, εορτάζει της Ζωοδόχου Πηγής.


SEE IN MAP
READ MORE...